Up in the air, up in the air.

Ik heb een heeeeel zwaaaaar leven
Nee echt waar, alles is bij mij gewoon
moeilijk moeilijk moeilijk...
Ik heb een heeeel zwaaaaar leven
Het is echt waar
Het leven is voor mij gewoon ontzettend zwaar..

Dit zing ik vaak als ik naar school fiets. Alleen als ik met iemand samen fiets in ieder geval, nouja, alleen als ik samen met een vriend van me fiets. Maar dat komt niet zo heel vaak voor want we hebben een heel uiteenlopend rooster (als in, hij heeft echt een rottig rooster en ik een heel relaxt, en dan gaat dat moeilijk).

Maar toch, het blijft een grapje, naar dat liedje van brigitte kaandorp:

Ik heb een heel zwaar leven

Maar nu waarom ik dit zeg. Ik heb namelijk ook iets, op donderdag, dan ben ik pas om tien over vier uit en heb ik ook nog eens de laatste twee uur gym. Dus ik ging donderdagochtend weg en bedacht me dat dit er wel schandalig uitzag:

Bepakt en bezakt op weg naar school. Schandalig. P.s. Ja

Dit was om 8 uur 's ochtends, Sorry voor mijn hoofd. Leuk

bijpassend tshirt trouwens. Hahaha. Boos konijn.

Maar ik bedoel die tassen.. dat is toch wel een beetje genant hoor. Zoveeeel! Maar ik vind het niet heel erg, ik hoef maar tien minuten te fietsen.. Maar ik loop er dan wel (heel even) mee rond op school. Gelukkig zijn het wel hippe tassen (ahum ahum?).

Gelukkig maak ik dankbaar gebruik van mijn kluisje, waardoor mijn tere schoudertjes worden gespaard. Ik heb trouwens best tere schoudertjes, ik ben niet zo heel stevig. Zegmaar model IKEA waaibomenhout.

Dus dat waren mijn frustraties. Hebben jullie ook van die zware bepakkingen, alsof je de mount everest in plaats van de middelbare school moet doorstaan?

xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx



En ik voel de lentekriebels in mijn buik ja!

Ik ben op maandag altijd vroeg uit, en afgelopen maandag zelfs nog eerder omdat we 40 minuten rooster hadden in verband met rapportvergaderingen enzo. Normaal is het dus al een feest, nu nog meer, maar het werd pas echt een knalparty toen ik erachter kwam dat het echt goddelijk weer was. Dus wat deed ik, ik -kocht belachelijk dure aardbeien en frambozen en een bakje sla, de Elle en de Marie-Claire en een cosmopilitan en ging op het stijgertje in onze tuin aan het water onder gezelschap van een stel eenden lekker, nee héérlijk, relaxen.

Ik kwam helemaal in de lentemood en ik bedacht me dat het wel leuk zou zijn om een lentepost te maken. Eentje die je naar vers gemaaid gras laat ruiken, en je neus laat kriebelen. Bij deze dus.

Ahhhhhh.. Heerlijk al die lente in je bol!

xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx

Kabouter Plop - Het is lente



One way, or another.

Alle leuke jongens kom je in de Albert Heijn tegen. Of op de koeienmarkt. Of op school. Of op een feestje. Maar je moet er tegenaan lopen. Iemand zien waarbij je denkt van "Fuck, daar ga ik moeite voor doen".

Ik merk bij mezelf, als ik verliefd word, en ik word altijd plotsklaps BOEM verliefd, dat het dan komt door een flitsmoment. Ik zie HEM lopen en dan denk ik van wow, dat is echt iemand. En die blijft hangen. Ik heb wel van die flitsmomenten hoor. Een paar jaar geleden bijvoorbeeld, toen ik met een groepje naar de koeienmarkt zou gaan en we stonden nog te wachten op een jongen en een meisje (dat meisje was een van mijn beste vriendinnen en die jongen kende ik amper) die een jas moesten halen en toen kwam hij zo aangerend, lachend, en toen BOEM. Natuurlijk ben ik dan niet helemaal hoteldebotel maar ik ben hevig geïnteresseerd. Ik heb trouwens ook wel echt wat met die jongen gekregen, een tijd daarna. Dus het is vaak ook wel juist, dat éérste ogenblik.

Ik denk ook niet dat het te maken heeft met het uiterlijk. Dat maakt niet uit. Het gaat om de persoon, hoe hij loopt, hoe hij kijkt, hoe zijn gezicht emoties laat zien op een manier waarop jij het begrijpt enzo. Het leuke is, als ik dat dus heb dan kom ik hem altijd nog een keer tegen. Een tijdje later, zeg een maand ofzo. Ik heb het ook niet echt vaak, maar het lijkt bijna wel iets magisch. Al vloeit er zelden iets uit voort. Wat meer dan alleen vriendschap is, dan.

Maar het maakt dat ik altijd weer vrolijk word. Een kleine kriebel in mijn onderbuik, een instand glimlach op mijn gezicht geplakt en een gespreksonderwerp met een goede vriendin onder wiskunde "Omg moet je horen wat mij is overkomen zaterdag".

Hoe ervaren jullie dat? Zijn jullie ook BoemPatsBoem "verliefd" of gaat het juist sluipend en langzaam, aftastend of gewoon helemaal niet? Let me know!

xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx

I'm not gonna move.

Hoe vriendschappen ontstaan is mij altijd een raadsel gebleven. Het is alsof er vanuit een niets een heel groot iets ontstaat. Soms sluipend, maar soms ook in één ogenblik. Ik ben in mijn geheugen gaan kijken hoe ik mijn vrienden eigenlijk heb ontmoet, kijken jullie mee naar een paar van de leukste en orgineelste?

Het R woord!

Reorganisatie.

Zoals jullie weten ben ik een fulltime scholiere. Ik sport zoveel mogelijk en hang graag met mijn beste vriend 's avonds op de bank enzo en ik speel gitaar én ik hou een blog bij.

Maar ik merk dat het gewoon erg veel werk is, elke dag een leuk artikel uit mijn mouw te schudden. Toen ik hieraan begon dacht ik van "ik kijk het even aan en dan zie ik wel hoe ik verder ga". Nu wel, dat tegenaankijken is gedaan en ik ben tot de conclusie gekomen dat het beter zal zijn als ik 3 à 4 keer per week ga posten, in plaats van de nu gebruikelijke 7 keer.

Ik weet zeker dat er dan ook leukere posts zullen komen en dat ik jullie meer kwaliteit zal kunnen bieden.

Nu ik dit schrijf bijvoorbeeld krijg ik al leuke ideeën...

Maar daar moeten jullie dus op wachten, Dat was mijn boodschap.

Oh, maar ik ga denk ik wel meer "spontaan" plaatsen, dus kleinde dingetjes die ik graag wil mededelen, en anekdotes enzo..

Als jullie dat leuk vinden?

En als het goed gaat en ik tijd over heb kan (en ga!) ik natuurlijk altijd meer schrijven. Maar ik heb het nu gewoon even te druk om goede artikelen te schrijven... Dus weet dat er niemand dood is als er opeens morgen geen geweldig leuk bericht komt.. Ik denk dan gewoon na over een nog leuker bericht dat misschien de dag erna er wél op staat.

Bedankt voor het begrip :)

xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx

Blondie - One way or another

O Oooooh...

Planning is heel belangrijk. Helaas niet één van mijn sterkste punten. Ik moet heel snel weg nu en ik kan eigenlijk helemaal geen uitgebreid verhaal houden over wat dan ook. Vergeef het me!

Ik zal het goedmaken door morgen een heel erg mooi artikel te posten.

Ik beloof het!

xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx

The Script - Before the Worst

Wat is het in verhouding..

Ik zat te denken.. Een meisje dat ik ken zat werkelijk deze week iedere dag op te sommen welke dingen ze ging doen die dag en hoe weinig zin ze daarin had. Hoe kut iedereen tegen haar deed en hoe druk ze het wel niet had met feesten en verjaardagen komende maand en hoe stom het wel niet was dat ze geen tijd meer voor haarzelf had. Ik word daar eerlijk gezegd een beetje misselijk van. Wij hebben op dit moment alles. Jullie zijn vast wel op de hoogte van alle rotzooi die nu in de wereld speelt en ik vind dit een goed moment om eens na te gaan denken over hoe verwend wij ons gedragen.

Count your blessings, tel je zegeningen, zegt mijn vader altijd tegen mij als ik weer eens loop te klagen over iets wat nu zo onbenullig lijkt. Over het weer, over dat de dr Pepper op is of over dat mijn moeder de vieze eierkoeken heeft gekocht in plaats van de lekkere.

Ik ga dus eens voor mezelf op een rijtje zetten wat ik allemaal heb en kan en mag, doen jullie dat ook, dan zie je in dat je echt niet moet zeuren.

xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx

LeAnn Rimes - Right Kind of Wrong