Lalalalalalike it

Haaaai Jongens en Meisjes, weer aan het genieten van het heeeuwrlijke weer? Ik in ieder geval wel. Vanachter mijn raam geniet ik lekker van alle regendruppels die er vallen. Jummie, ik zit lekker droog.

De afgelopen dagen heb ik veel met vrienden afgesproken, ik ben bijvoorbeeld naar de film Bad Teacher geweest met (een paar van) mijn beste vriendinnen. Dit had ik even nodig, aangezien ik alle 4 de dagen daarvoor alleen maar omringd ben geweest met jongens. Mijn jongensvrienden dan, uiteraard. Dit is opzich niet erg, ik ben wel iemand die ook gewoon jongensvrienden heeft, en er ook mee afspreekt, maar ik merk toch dat het anders is. Zo kan ik mijn vriendinnen op een terrasje aanstoten en zeggen 'ohmygaash die gozer is LEKKERRR', en dat kan ik bij mijn jongensvrienden niet. Want hoewel ik soms twijfel, ik heb geen harde bewijzen dat één van hen niet stiekem op jongens valt.

Nu heb ik daar helemaal niets op tegen, ze moeten het helemaal zelf weten overigens. Ik snap ze wel, hoor ;)

Maar over die film, ik ben naar de plaatselijke bioscoop gegaan, met 4 andere vriendinnen. Die plaatselijke bioscoop is een beetje onze trots, want we hebben er hard voor moeten werken dat hij er uiteindelijk ook gekomen is. Nu ga ik er de laatste tijd zelfs zeer regelmatig heen. zo'n twee keer per maand, en dat is veel, voor mijn doen. Ik had lekker om 8 uur bij de bioscoop afgesproken en kwam zoals gewoonlijk weer te laat, maar ze hadden mijn kaartje al gekocht en ik kon zo doorlopen.

Bad Teacher was een hele leuke film, Cameron Diaz speelt zoals gewoonlijk prima, haar tegenspeler Justin Timerlake mag er wezen en ik heb een groot deel van de film moeten lachen. Toch verwacht ik geen oscarnominatie, mede omdat ze op het scherm wiet loopt te roken en er geen échte seksscène in zit (en dat is jammer, want ik had best wel wat meer van Justin willen zien). Ook gaat de film niet super diep, zitten er geen booming special effects in en is het einde niet geheel onvoorspelbaar maar (toch een tikkeltje) verassend. Kortom: een echte chickflick, maar wel eentje die je óók met je vriendje (die helemaal gek is van Starwars) kan kijken.

Dit is het verhaaltje dat op wikipedia staat:

De film vertelt het verhaal van de verbaal begaafde en alleenstaande Elizabeth Halsey (Cameron Diaz), die een strijd aangaat met haar collega Amy (Lucy Punch) om dezelfde man. Ze zijn allebei verliefd op de aantrekkelijke nieuwe leraar, Scott (Justin Timberlake). Als Elizabeth erachter komt dat Scotts vorige vriendin van rijke afkomst was, besluit ze geld in te zamelen, om een borstvergrotingsoperatie te ondergaan. Hiermee hoopt ze de aandacht te trekken van Scott. Ook gaat ze proberen wanneer ze hoort dat de beste leraar van het jaar op haar school een extra salarisbonificatie krijgt deze prijs te winnen. Ook hier is haar grootste concurrent wederom Amy.

Ik verwacht dat de schrijver van dit bovenstaande stukje binnenkort de nobelprijs voor de literatuur gaat winnen, wat een juweeltje! In mijn eigen woorden zou ik het toch iets anders omschrijven:

Een vrij egoïstische lerares wordt gedumpt door haar rijke verloofde en moed dus noodgedwongen les blijven geven aan kinderen waar ze een hekel aan heeft. Gelukkig komt de Rijke Leuke Leraar dan in beeld, gespeeld door Justin Timberlake die, voor deze gelegenheid, een hoornen bril op heeft gezet (hoe cliché). Helaas valt onze Justin op grote memmen, en Cameron besluit dat het tijd wordt om geld in te gaan zamelen om een operatie te kunnen betalen. Als ze hoort dat de leraren een grote bonus kunnen krijgen bij goede prestaties van de leerlingen, toont ze haar echte leerkrachten-skills en drilt de leerlingen op een misschien niet al te eerlijke manier..

Hier nog de Trailer: (omdat ik wéét dat jullie gewoon te lui zijn om 'm op te zoeken!)

Hebben jullie heb al gezien? Gaan jullie hem nog zien? Willen jullie hem zien? Ik vond het in ieder geval een aanrader!

xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx

Not That Funny

Ja ik weet het, mijn blogposten laten de wensen over de laatste tijd. Het is nou eenmaal hier ook één grote hormonale bende en je weet wel hoe dat gaat..

Anyway, ik zat te denken aan een film. Welke film? Nou de Alien reeks. Ik vind die films namelijk geweldig.

Deel één stamt uit 1979, dus pretty old shit heh? 42 jaar.. die film zou mijn moeder geweest kunnen zijn.  De regisseur heeft ook the Gladiator geregisseerd, ik ken die film niet maar hij klinkt woest en gevaarlijk, dus ik schat dat die man heel wat energie heeft.

Sigourney Weaver speelt het hoofdpersonage in de film, en dat is nogal wat. Ik denk niet dat ik ooit zoiets goors heb gezien als de monsters die zij moet bevechten. Die overigens geinspireerd zijn op kreeften (of soortgelijke wezens die leven in zout water) Maar even ter illustratie, dit is Sigourney Weaver in de film:

Ik word er echt bang van haha. Het is niet echt een lelijke vrouw verder, maar ze heeft wel iets heel woests (woests? hihi) over zich.

Nu hier de wikipedia informatie over de film:

Oh, nee toch niet want dat is een hele lap tekst dus hier all you need to know:

Een vrouw moet in de verre toekomst met haar team enge creepy ruimtewezens gaan vermoorden in de ruimte dus. Er zijn ook een deel twee, een deel drie en als ik me niet vergis een deel 4 vaan, die allemaal wel veel later zijn opgenomen maar eveneens de moeite waard zijn.

Als je op 'Alien 1979" googled, dan kun je nog een heel ranzig plaatje zien wat ik niet op deze blog ga zetten omdat ik dat helemaal niets vind toevoegen. 

Nu ga ik lekker genieten van het toch wel aangename weer, fijn weekend nog verder! Ik zal snel weer posten! I promisssse.

xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx 

I just want your kiss boy!

Zoenen. Mensen doen het veel, mensen doen het vaak, mensen doen het graag. Op straat, op school, in de bioscoop, in de stad, op de bank en in bed. Wij singles vinden het er maar smerig uitzien. Behalve in films. Dan zwijmelen we erin weg en doen het liefste mee. Hier een paar van mijn favoriete

Filmkusjes

Never let me go – de film

Ik schreef jullie gisteren al over dat boek dat mij zo aansprak dat ik er wel wat over moest vertellen. Toen schreef ik ook dat er een film over uit zou komen, als ik het goed heb in april al. Ik heb deze film al gezien omdat ik dacht dat hij allang uit was (is ook zo, in Engeland) en ik was er aardig over te spreken. En nu we toch allemaal in een Never Let Me Go bui zijn dacht ik, waarom vertel ik niet wat over de film.

Het eerste wat deze film met me gedaan heeft: ik ben Keira Knightley gaan waarderen als actrice. Want ja, deze speelt erin, samen met haar in real life best friend Carey Mulligan. Verder speelt ook de best-wel-knappe Andrew Garfield mee (denk, spiderman, waar Emma Stone wéér een lekker ding mag zoenen) . Maar over Keira Knightley, ik mocht haar niet zo. Het was een beetje jaloezie denk ik. Want ja, als jij in pirates of the caribean speelt en dan óók nog met Orlando Bloom mag zoenen, dan heb je het in mijn ogen toch wel een beetje gemaakt.

De film zelf. Qua inhoud, goed. Je kunt het natuurlijk in een film nooit zo complex maken als in het boek, dus het verhaal heeft minder vraagtekens en dingen worden soms letterlijk uitgelegd, maar toch, het is echt goed geacteerd en dat maakt een hoop goed. Ook dat sfeertje dat er de hele tijd hangt doet me erg denken aan het boek – wat in dit geval een goed teken is.

Nadelen aan de film? Ja, de personages maken zelf geen ontwikkeling door, iets wat mij ook al aan het boek irriteerde eigenlijk. Ze blijven eigenlijk overal hetzelfde tegenaan kijken. Dat maakt het aan de ene kant wel aangrijpender, maar aan de andere kant haalt het ook een hoop spanning weg. En het werkt misschien, voor mensen zoals ik, ook een beetje frustrerend.

Hier zoals de film op internet wordt omschreven op IMDb:

Het verhaal gaat over drie kinderen die op een idyllische Engelse kostschool opgroeien zonder dat zij contact hebben, of enig idee hebben wat er zich buiten hun school afspeelt. Nadat zij de school hebben verlaten kijken zij terug op hun schooltijd met zijn duistere kanten en komen achter een gruwelijke waarheid.

Hier een paar foto’s uit ze film zelf:

En hier de trailer van de film:

Never let me go - trailer

xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx

Mijn favoriete..

Films.

Ik ben zo iemand die een film over en over kan kijken. Films a"ls "He's Just Not That Into You"  en "Bridget Jones" heb ik denk ik wel 100 keer gezien. Ook films die op mijn computer staan kijk ik vaak een miljoen keer. Het is bijna ongelofelijk. Alsof ik geen leven heb. Ahum.

Maar er zijn een paar films die ik helemaal geweldig vind, om verschillende redenen. Daarom heb ik een lijstje samengesteld met Wat + Waarom! Lees snel verder..

Er ligt een spook onder mijn bed.

Ik was misselijk van angst. Nee ik bedoel, ben jij wel eens misselijk geweest in een bioscoop? Ik wel. Ik vond 'm om te gillen, black swan, letterlijk. Hij is GE-WEL-DIG, omg, daar niet van.. maar zo ENG!

You have zero friends

Facebook.. ik dacht, waarom ook niet. Maar ik heb het nu een kwart dag en ik heb er al schoon genoeg van. Is er een manier om je account te wissen? Of ben ik te voorbarig?

Ik heb niets tegen sociale netwerken, hyves, myspace, facebook.. geweldig allemaal maar ik denk dat het toch niet zo mijn ding is.

Besides, ik heb me alleen maar aangemeld vanwege die aflevering van southpark..

Whatever, het punt is, jullie lezen dit en ik zit in de Bios en dan kijk ik de film Black Swan. En, nu we het er toch over hebben, dat doe ik met een heel speciaal iemand ^^.
Oke, niet zo heel speciaal, mijn beste vriend, maar ik had jullie toch ff tuk he! Jullie dachten dat ik een vriendje had he! Nee, helaas.

Dan wil ik naar de clou van dit verhaal, ik ben erachter gekomen dat er minstens 6 bioscopen in utrecht zijn. Minstens. En dat is toch een beetje opmerkelijk want ehh.. ik bedoel hoeveel heb je er nou eigenlijk nodig? Is dat niet een beetje overdreven.. doe gewoon één hele grote ofzo, krijg je gelijk ook meer omzet?!

Anyway, ik ga nu naar een hele fancy bios, eentje met een naam die ik eigenlijk nu alweer vergeten ben, maar het is wel een kwartier lopen. Prima, maar die film draait gewoon nergens anders en ik MOET HEM ZIEN!

He's just too hard to ignore

Ik vond dat Tyson Ritter een beetje vaak voorkwam op mijn blog, dus ik dacht, hee, waarom schrijf ik niet een stukje over die ge-ni-ale film "The House Bunny"'. En toen dacht ik, ik heb toch geen leven, laat ik gewoon een soort van filmmarathon doen. Ik vertel wat over leuke films op mijn geniaal grappige manier en jullie klagen dat ik geen interessante stukjes meer schrijf. Dus bij nader inzien doe ik dat toch maar niet, hoe leuk ik het ook vind. Ik doe het gewoon af en toe.

Dus vandaag over The House Bunny.